L!zzzy’s Blog

Tegen pech kun je helemaal niets doen. Ja, door goed uitkijken bij alles wat je doet, valt eronder uit te komen… Maar normaalgesproken overkomt het je gewoon.

Zo ook mij. Deze week was mijn ‘Pechweek’. En misschien is ie nog niet eens afgelopen, maja..

Zaterdagavond was ik helemaal in m’n uppie thuis, rustig m’n CI of iets dergelijks aan het lezen, tot ik niet lekker werd. Ik stond te trillen op m’n benen, maargoed. Zondag moest ik voor de club spelen tegen Yvette en tja, na een drie-uurspartij van vorig jaar was ik eigenlijk wel gebrand op een revanche… maar die zat er dus mooi niet in. Ik stond als een dweil op de tennisbaan en had nog geeneens de power in m’n arm om m’n service over het net te ‘duwen’… balen dus.

Naja, dus dan loop je te hannessen met je keel, maar gelukkig gaan 30 oktober je amandelen eruit. Denkje… Maar nee hoor, maandagochtend 9uur gaat m’n telefoon: Het ZMC. Dat m’n operatie een week wordt opgeschoven. GVD… net nu je er wéér zo’n last van hebt!

Maargoed, met knallende koppijn en een lichamelijke hittegolf ga je naar je college, waar overigens voor de zoveelste keer niet iets nieuws werd uitgelegd (ELM..again) Alles gaat zo z’n gangetje tot het avondeten Het ging al zo’n tijdje goed dat Lisanne maar even een glas uit haar handen liet glijden… terwijl ik die in m’n reflex wilde opvangen, stootte het glas tegen de wc, waardoor er een hele grote punt aan het glas kwam en die stak dus mooi in m’n duim… Aangezien ik ook al lekker aan de aspirine was, bloedde het natuurlijk als een rund maja.. Gaasje erom en kijken wat er gebeurt.

Vanmorgen had ik nog steeds hoofdpijn, en die wond blijft ook maar opengaan elke keer. Dus, dacht ik. Ik ga naar de EHBO (in datzelfde ZMC ) Maar daar vertelden ze me, (na een half uur wachten..) dat ze een wond die langer dan 6uur zit, niet meer mogen hechten. Damn… dus ging ik met een ontsmette wond en een nieuwe pleister weer terug…. Dat had ik zelf ook nog wel gekund..

Hopelijk gaat de rest van de week een beetje meer bergopwaarts, anders blijf ik voorlopig in m’n bed…

Piet is afwezig. Hij is ziek.

Wim Kok is een kansrijke kandidaat voor een hoge functie in de EG: het voorzitterschap van de Europese Commissie. De Nederlandse premier wordt in Europa gezien als een staatsman van allure.

Dit zijn de zinnetjes waar ik me bijna dagelijks weer over moet ontfermen… Ofwel: woehoe, het collegejaar begint goed Ik zit al tot over m’n oren in de hoofdstukken dit en dat, de wetenschappelijke artikelen voor zus en zo en dan ook nog eens het weer inkomen in het spaans (Best lastig na 2maanden continu frans te hebben gepraat )

Tegenwoordig hebbik ook een baantje bij de Häagen-Dazs op het Leidseplein

Én ik ben helemaal in m’n nopjes van m’n nieuwe kindje: ik heb vorige week een nieuwe sax gekocht: een ultramooie Yanagisawa sopraan met een roodkopere body en goudkleurige kleppen Echt super

Naja, en dan beginnen ook de clubkampioenschappen vrijdag nog… dus moest er wel weer een beetje getraind worden

Kortom, druk druk druk hihi, maar dan kom je iig niet om van verveling haha

Tja, meer kan ik niet zeggen… Tis gewoon niet anders! 1: Het regent pijpenstelen buiten en 2: Ik heb lekkage in m’n kamer, precies boven m’n bed dus… Heerlijk, weer thuis haha

Na een lange dag treinen zijn Alex en ik vannacht toch thuisgekomen… Niet geheel vlekkeloos kan ik wel zeggen, maargoed, dat heb je wel eens hè… In ieder geval heeft de TGV op een of andere mysterieuze wijze een uur vertraging opgelopen , waardoor we dus de laatste internationale trein van Brussel naar Amsterdam hadden gemist, maar gelukkig nog wel een trein naar Rotterdam konden nemen. Op Rotterdam moesten we drie kwartier wachten op de enige trein richting Amsterdam Centraal… Een stoptrein welteverstaan Als toppunt kwam daar ook nog eens bij dat deze trein via Heemstede en Haarlem reed… Om 2uur rijden er ook geen metro’s meer, dus waren we gedwongen een taxi te nemen vanaf centraal… maar aangezien ik om vlak na 12′en nog een smsje van m’n mams had gehad heb ik haar gebeld, of ze ons niet op Haarlem zou kunnen ophalen om ahum, half 2 maar, m’n moeder heeft ons idd op Haarlem afgehaald… Zodoende zaten we alsnog om half 3 aan een tosti bij mij thuis… Heerlijk, avondeten midden in de nacht!

Ik heb wel onwijs heerlijk geslapen in m’n eigen vertrouwde warme bedje We hebben heerlijk uitgeslapen, tot Tobi m’n deur opensprong en erbij kwam liggen

Voorderest staat m’n agenda voor de rest van de week al weer volgepland… gelukkig kan ik voorlopig nog wel even uitslapen, want volgens mij heb ik nog heel wat uurtjes slaap nodig