Voor iedereen de allerbeste wensen voor het komende jaar. Zelf hopen wij op een iets rustiger jaar, hihi.
Hopelijk wordt het een goed jaar, met:
afstuderen…
een succesvolle eerste competitie voor TEAN…
succesvolle toernooitjes…
goed verloop van de hondencursussen…
veel (maar niet te veel) opdrachten voor Alex…
vakantie(s)…
mooi zomerweer…
eindelijk een housewarming…
En vooral veel gezelligheid!
Daar ben ik weer met een verhaaltje!
Afgelopen zondag ging ik met het vrouwtje al bijtijds (er was alleen even tijd voor een plas voor het ontbijt) met de auto weg. Het vrouwtje had wel van alles gezegd waar we heen gingen, maar ik had echt geen idee. Ik zat dus maar een beetje zenuwachtig in de auto heen en weer te wiebelen, want ja, je weet maar nooit.. Straks beland je weer bij de dierenarts met z’n vervelende prikken en rare, vieze pillen..
Na drie kwartier in de auto te hebben gezeten kwamen we op een open vlakte aan. Het vrouwtje zei dat we er waren en dus mocht ik eindelijk uit de auto. Eenmaal uit de auto zag ik twee mooie spikkels op mij afkomen. Het vrouwtje bleek op zo’n internetdinges te hebben afgesproken met deze spikkels en hun baasjes. Dit was natuurlijk beregezellig! Lekker rennen, vliegen, springen met je soortgenootjes! Heerlijk! Het schijnt dat er meestal nóg meer spikkels meegaan met de wandelingen, maar nu waren we in totaal met z’n vieren en de baasjes erbij natuurlijk.
Kijk, op deze foto zie je ons met z’n viertjes spelen met een labje.. Die wilde daarna uiteraard niet meer met haar eigen vrouwtje mee.. Wij waren veel te gezellig! 
Op de foto zie je van links naar rechts Rocco, Djuna, Kessel en Norah.
Met Norah kon ik lekker spelen! Vrouwen onder elkaar hè 
Ik heb hier nog een foto waar je kunt zien hoe we aan het spelen waren..
Norah kan volgens haar vrouwtje niet horen.. maar dat maakt mij niet uit! Ik ren toch wel overal heen! En lichaamstaal doet toch meer dan geluid Het spelen werd er iig niet minder leuk op! Rocco en Kessel wilden minder spelen, die waren meer met hun eigen wandeling bezig. Echte mannen. Ik vond het echt héél knap dat Rocco overal zomaar een oude tennisbal vandaan wist te toveren! Je hoefde maar te knipperen en hij had er weer eentje uit de grond gegraven. Dat wil ik ook wel kunnen! Misschien moet ik toch mijn neus maar beter trainen…
Na een lekker rondje van een paar uur vol viezigheid en blubber ging ik weer met het vrouwtje in de auto. Terug naar huis. Het was erg leuk! Hopelijk gaan we de volgende keer weer mee! Oh, en ik heb me natuurlijk op mijn allerbest gedragen, zodat ik de volgende keer weer mee mag 
Met een pootje!
Djuna
PS. Hetty, bedankt voor de foto’s!
Hier weer een berichtje van Djuna!
In mijn vorige verhaaltje vertelde ik al dat Bella/Brulla/Lellebell bij ons kwam logeren.. nou, zoveel keten als ik had gehoopt is het niet geworden. Okee, een beetje dan.
Toen ik ‘s middags (vlak voor Bella zou komen) met Alex nog even lekker was gaan ballen en ravotten ben ik ergens in gestapt.. Ik weet niet wat, maar het was scherp.. Koel en ijzersterk als ik ben heb ik natuurlijk geen kik gegeven en ben ik rustig doorgerend, gevolgd door de baas.. Toen die eenmaal doorhad dat er iets niet goed was met mijn pootje, omdat er echt heeeeeel veel bloed zat, zijn we maar snel naar huis gegaan. Gelukkig waren we daar gauw en heeft het vrouwtje ook nog even gekeken naar mijn pootje. Tja, die zag natuurlijk ook heel veel bloed. Het kwam uit het kussentje op m’n hiel, maar tot waar liep de wond door en hoe erg was het? Het vrouwtje heeft mijn poot toen lekker onder de douche gezet om schoon te maken. Ik ren het liefst overal dwars doorheen, dus dat was wel nodig ook. Bij nadere inspectie besloten de baasjes toch maar naar die vreselijke dierenarts te gaan. O wat vind ik het daar toch vervelend. De vorige keer kreeg ik al allerlei prikken. Bah. Maargoed, het vrouwtje had mijn pootje even snel verbonden met een verbandje en wat gaas en ik werd meegenomen naar de dierenarts. We hoefden niet lang te wachten tot we werden geholpen, want het was lekker rustig. Logisch, het was bijna etenstijd! Ik had ook trek! Deze keer hadden we een aardige mevrouw als arts. Nouja, aardig. Ik vind dierenartsen gewoon niet leuk! Die stomme tafel en al die geuren! Brr. Deze dierenarts ging vragen bij een collega wat ze ermee moest doen, want de wond was toch wel diep (het kussentje was helemaal doormidden!), maar gelukkig was het niet doorgelopen in mijn pootje zelf (stilzitten kan ik natuurlijk helemaal niet, dus dat zou een ramp zijn!).. Maar omdat ik het niet zo leuk vind bij de dierenarts werd mijn pootje gehecht terwijl ik in dromenland was. Ik zou het ze ook niet toelaten om zomaar vanalles met mijn pootje te doen. Terwijl ik droomde over balletjes en rennen en vliegen met mijn beste maatjes, heeft de dierenarts een zestal mooie hechtingen in mijn poot gemaakt. Althans, dat zei het vrouwtje. Toen ik wakker werd zat ik in een heel krappe bench. Maar gelukkig zag ik daar mijn baasjes alweer komen! Eigenlijk was ik nog wel moe, maar dat kon ik natuurlijk niet laten merken.. Spelen! Springen! Rennen! Dolblij sprong ik naar mijn baasjes toe. Tot de dierenarts zei dat ik me gedeisd moest houden… Pff, gedeisd.. wat is dat??
Drie dagen heb ik met een mooi, bij m’n halsband passend, rood verband gelopen. En daarna buiten steeds met verbandjes en beenwarmers in allerlei kleuren. Echt leuk was het natuurlijk niet. Dat spul zakte steeds af buiten (of ik had er last van en beet gewoon het tape door..). Maar nu, na twee weken elke keer verbandjes wisselen enzo, mag ik eindelijk weer zonder! Jippie! Nou, nog niet helemaal. De wond is door mijn drukte niet helemaal goed genezen en ik heb eigenhandig ook wat hechtingen verwijderd (nadat ik eerst mijn verband had weggekauwd).. Dus nu moet er ‘s ochtends en ‘s avonds zalf op… Hopelijk gaat het snel beter.
Oja, en Bella wilde me ook wel helpen om dat akelige verband eraf te halen. Ze heeft zelfs voorgesteld m’n hele poot eraf te happen Helaas was het spelen niet zo “ruig” als normaal, maar de volgende keer maken we het gewoon allemaal goed! Bella zal gauw wel weer eens langskomen..
Maargoed, als ik als dalmaatje iedereen een tip mag geven: ruim je rommel op! Dan kan ik lekker blijven rennen zonder mijn baasjes steeds met een doktersbezoekje (en -rekening) op te hoeven zadelen..
Oh, en vrijdag moet ik voor examen van de Puppycursus.. in mijn geval “beginnerscursus”.. Gisteren was het proefexamen en dat ging supergoed. Ik heb alle kleine ukkies even laten zien wat mooi zitten is en hoe goed ik aan de riem kan dansen. Thuis doe ik het nog niet altijd goed, maar dat komt wel. Ik leer zat! Ik kan al de post van de voordeur naar de baasjes brengen.. Ik kan ook al mijn bal in hun handen afgeven, maar soms heb ik daar gewoon geen zin in. Kom ‘m maar lekker halen denk ik dan!
De sneeuw is trouwens ook echt geweldig! Vorig jaar heb ik dat natuurlijk ook al gezien, maar ja, wanneer sneeuwt het nou?! Het enige nadeel is dat ik er van die koude billen van krijg.. én dat de tennisballen in sneeuwballen veranderen, bah!
Na mijn examen hoop ik jullie te kunnen verheugen met mijn diploma.
Knuffels,
Djuna