L!zzzy’s Blog

Hoi!

Daar ben ik weer met een verhaaltje! Ik ben afgelopen zondag voor het eerst mee geweest naar de tennisballenhemel! En zoals jullie weten ben ik HE-LE-MAAL gék van tennisballen, dus het was een hele ervaring!

Het vrouwtje ging ‘s ochtends al heel vroeg uit bed en ik had zelf nog helemaal geen zin om op te staan, dus bleef ik lekker soezen.. Maar toen ze d’r schoenen aantrok ging ik toch maar even kijken of er niet iets te eten viel. Toen ik naar beneden racete kreeg ik een lekker ontbijtje van het vrouwtje, maar jammergenoeg mocht ik niet met haar mee toen ze wegging met die grote tas op d’r rug. En die tas ruikt erg lekker hoor, maar ik weet dat als ze die grote tas meeneemt, ze ook een tijdje wegblijft, dus dan ben ik een hele tijd alleen met de baas! De baas en ik hebben natuurlijk lekker uitgeslapen, want zo hoort dat toch op zondag?!

Na een tijdje mocht ik met de baas mee in de auto. Volgens het vrouwtje zouden we eigenlijk gaan fietsen, maar ik had vrijdag op de training mijn kussentjes weer opengehaald, dus ik mocht niet te veel over het asfalt rennen van de baas.. In de auto is het natuurlijk ook erg leuk! Je kan van alles zien en het is zo lekker om je neus door het stukje open raam te steken en alle heerlijke geuren op te snuiven!

Maargoed, we gingen maar heel even in de auto. De route kwam me wel bekend voor en we gingen ook weer over die grote brug met huizen ernaast. Toen we uit de auto kwamen moest ik aan de riem, dus we gingen niet rennen in het bos Maar na een poosje zag ik mijn vriendin Bella! Dus dat was al dikke pret natuurlijk! We moesten wel gelijk weer even ergens anders uitrazen, want we gaan natuurlijk echt niet zomaar netjes op onze kont zitten! Doei, je bent toch om met elkaar te spelen

Naja, toen we uitgespeeld waren gingen we op een bankje zitten, de baas dan en het vrouwtje van Bella.. En toen zag ik ineens állemaal tennisballen door de lucht vliegen! Dat is leuk! Het enige jammere was dat ik er niet achteraan mocht rennen van de baas ( Ik kon er ook niet bij, want er zat een groot hek voor m’n snufferd.. Maar na een poosje zag ik mijn vrouwtje daar staan! Ja, ze was het écht!! Dus dacht ik dat het wel handig was om haar even te roepen, zodat ze wist dat ik er ook was. Maar dat vond de baas niet zo’n goed idee, dus hield ik het maar op een paar brommetjes. Het vrouwtje was ook met tennisballen aan het spelen! Op een gegeven moment vloog er eentje langs me heen over het hek. Middenin de bosjes! Je begrijpt natuurlijk dat die voor mij was hè?! Ik haalde hem er wel even uit, maar het vrouwtje kwam hem van me ophalen… Mocht ik er nog niet mee spelen! Niet lang daarna kwam het vrouwtje ein-de-lijk naar me toe om me te begroeten! Toen heeft ze even lekker met me geknuffeld, terwijl we bij zo’n andere ‘baan’ zaten. We zaten op een verhoging, dus ik kon mooi alle ballen zien gaan! En wat gingen ze hard! Die jongens zorgden er gewoon voor dat die ballen pijn zouden hebben!!

Er waren ook heel veel kindjes die me mooi vonden en die me wel even wilden aaien. Daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen, ik vind het wel leuk al die aandacht! Op een gegeven moment zat er een heel leuk jongetje naast me, Don heette ‘ie, en die zei: “Zit, Djuna”, dus ik ging even op m’n allermooist zitten. Jammergenoeg kreeg ik er helemaal niets voor! Ik heb hem ook een mooi pootje gegeven Dat vond ‘ie wel leuk! Ik heb in ieder geval een nieuw vriendje dus!

Na een tijdje wilde de baas weer gaan, dus ik moest mee. Maar later gingen we nóg een keertje met de auto naar de tennisballenhemel, dit keer was ik voorbereid en had ik mijn eigen bal meegenomen om te laten zien! Ook dit keer zag ik het vrouwtje weer met de tennisballen spelen! Nu zaten we weer waar we waren voor we weggingen, dus ik kon haar mooi van een afstandje in de gaten houden. Ik mocht zelfs nog bij de baas en bij het vrouwtje van Bella op schoot, zodat ik het nog beter kon zien! Toen het vrouwtje weer bij ons kwam werd ik weer lekker geknuffeld en kreeg ik nog een mooi cadeautje! Een verse tennisbal! Ik mocht hem gewoon houden! Weer een mooie voor bij de collectie

Ben benieuwd wanneer we weer gaan! Volgens de baas en het vrouwtje had ik me heel goed gedragen. Maarja, ik doe alles voor een bal

Doei! Met een pootje van Djuna.

Voor iedereen de allerbeste wensen voor het komende jaar. Zelf hopen wij op een iets rustiger jaar, hihi.

Hopelijk wordt het een goed jaar, met:

afstuderen…

een succesvolle eerste competitie voor TEAN…

succesvolle toernooitjes…

goed verloop van de hondencursussen…

veel (maar niet te veel) opdrachten voor Alex…

vakantie(s)…

mooi zomerweer…

eindelijk een housewarming…

En vooral veel gezelligheid!

Daar ben ik weer met een verhaaltje!

Afgelopen zondag ging ik met het vrouwtje al bijtijds (er was alleen even tijd voor een plas voor het ontbijt) met de auto weg. Het vrouwtje had wel van alles gezegd waar we heen gingen, maar ik had echt geen idee. Ik zat dus maar een beetje zenuwachtig in de auto heen en weer te wiebelen, want ja, je weet maar nooit.. Straks beland je weer bij de dierenarts met z’n vervelende prikken en rare, vieze pillen..

Na drie kwartier in de auto te hebben gezeten kwamen we op een open vlakte aan. Het vrouwtje zei dat we er waren en dus mocht ik eindelijk uit de auto. Eenmaal uit de auto zag ik twee mooie spikkels op mij afkomen. Het vrouwtje bleek op zo’n internetdinges te hebben afgesproken met deze spikkels en hun baasjes. Dit was natuurlijk beregezellig! Lekker rennen, vliegen, springen met je soortgenootjes! Heerlijk! Het schijnt dat er meestal nóg meer spikkels meegaan met de wandelingen, maar nu waren we in totaal met z’n vieren en de baasjes erbij natuurlijk.

Kijk, op deze foto zie je ons met z’n viertjes spelen met een labje.. Die wilde daarna uiteraard niet meer met haar eigen vrouwtje mee.. Wij waren veel te gezellig! Op de foto zie je van links naar rechts Rocco, Djuna, Kessel en Norah.

Met Norah kon ik lekker spelen! Vrouwen onder elkaar hè Ik heb hier nog een foto waar je kunt zien hoe we aan het spelen waren..

Norah kan volgens haar vrouwtje niet horen.. maar dat maakt mij niet uit! Ik ren toch wel overal heen! En lichaamstaal doet toch meer dan geluid Het spelen werd er iig niet minder leuk op! Rocco en Kessel wilden minder spelen, die waren meer met hun eigen wandeling bezig. Echte mannen. Ik vond het echt héél knap dat Rocco overal zomaar een oude tennisbal vandaan wist te toveren! Je hoefde maar te knipperen en hij had er weer eentje uit de grond gegraven. Dat wil ik ook wel kunnen! Misschien moet ik toch mijn neus maar beter trainen…

Na een lekker rondje van een paar uur vol viezigheid en blubber ging ik weer met het vrouwtje in de auto. Terug naar huis. Het was erg leuk! Hopelijk gaan we de volgende keer weer mee! Oh, en ik heb me natuurlijk op mijn allerbest gedragen, zodat ik de volgende keer weer mee mag

Met een pootje!

Djuna

PS. Hetty, bedankt voor de foto’s!

Hier weer een berichtje van Djuna!

In mijn vorige verhaaltje vertelde ik al dat Bella/Brulla/Lellebell bij ons kwam logeren.. nou, zoveel keten als ik had gehoopt is het niet geworden. Okee, een beetje dan.

Toen ik ‘s middags (vlak voor Bella zou komen) met Alex nog even lekker was gaan ballen en ravotten ben ik ergens in gestapt.. Ik weet niet wat, maar het was scherp.. Koel en ijzersterk als ik ben heb ik natuurlijk geen kik gegeven en ben ik rustig doorgerend, gevolgd door de baas.. Toen die eenmaal doorhad dat er iets niet goed was met mijn pootje, omdat er echt heeeeeel veel bloed zat, zijn we maar snel naar huis gegaan. Gelukkig waren we daar gauw en heeft het vrouwtje ook nog even gekeken naar mijn pootje. Tja, die zag natuurlijk ook heel veel bloed. Het kwam uit het kussentje op m’n hiel, maar tot waar liep de wond door en hoe erg was het? Het vrouwtje heeft mijn poot toen lekker onder de douche gezet om schoon te maken. Ik ren het liefst overal dwars doorheen, dus dat was wel nodig ook. Bij nadere inspectie besloten de baasjes toch maar naar die vreselijke dierenarts te gaan. O wat vind ik het daar toch vervelend. De vorige keer kreeg ik al allerlei prikken. Bah. Maargoed, het vrouwtje had mijn pootje even snel verbonden met een verbandje en wat gaas en ik werd meegenomen naar de dierenarts. We hoefden niet lang te wachten tot we werden geholpen, want het was lekker rustig. Logisch, het was bijna etenstijd! Ik had ook trek! Deze keer hadden we een aardige mevrouw als arts. Nouja, aardig. Ik vind dierenartsen gewoon niet leuk! Die stomme tafel en al die geuren! Brr. Deze dierenarts ging vragen bij een collega wat ze ermee moest doen, want de wond was toch wel diep (het kussentje was helemaal doormidden!), maar gelukkig was het niet doorgelopen in mijn pootje zelf (stilzitten kan ik natuurlijk helemaal niet, dus dat zou een ramp zijn!).. Maar omdat ik het niet zo leuk vind bij de dierenarts werd mijn pootje gehecht terwijl ik in dromenland was. Ik zou het ze ook niet toelaten om zomaar vanalles met mijn pootje te doen. Terwijl ik droomde over balletjes en rennen en vliegen met mijn beste maatjes, heeft de dierenarts een zestal mooie hechtingen in mijn poot gemaakt. Althans, dat zei het vrouwtje. Toen ik wakker werd zat ik in een heel krappe bench. Maar gelukkig zag ik daar mijn baasjes alweer komen! Eigenlijk was ik nog wel moe, maar dat kon ik natuurlijk niet laten merken.. Spelen! Springen! Rennen! Dolblij sprong ik naar mijn baasjes toe. Tot de dierenarts zei dat ik me gedeisd moest houden… Pff, gedeisd.. wat is dat??

Drie dagen heb ik met een mooi, bij m’n halsband passend, rood verband gelopen. En daarna buiten steeds met verbandjes en beenwarmers in allerlei kleuren. Echt leuk was het natuurlijk niet. Dat spul zakte steeds af buiten (of ik had er last van en beet gewoon het tape door..). Maar nu, na twee weken elke keer verbandjes wisselen enzo, mag ik eindelijk weer zonder! Jippie! Nou, nog niet helemaal. De wond is door mijn drukte niet helemaal goed genezen en ik heb eigenhandig ook wat hechtingen verwijderd (nadat ik eerst mijn verband had weggekauwd).. Dus nu moet er ‘s ochtends en ‘s avonds zalf op… Hopelijk gaat het snel beter.

Oja, en Bella wilde me ook wel helpen om dat akelige verband eraf te halen. Ze heeft zelfs voorgesteld m’n hele poot eraf te happen Helaas was het spelen niet zo “ruig” als normaal, maar de volgende keer maken we het gewoon allemaal goed! Bella zal gauw wel weer eens langskomen..

Maargoed, als ik als dalmaatje iedereen een tip mag geven: ruim je rommel op! Dan kan ik lekker blijven rennen zonder mijn baasjes steeds met een doktersbezoekje (en -rekening) op te hoeven zadelen..

Oh, en vrijdag moet ik voor examen van de Puppycursus.. in mijn geval “beginnerscursus”.. Gisteren was het proefexamen en dat ging supergoed. Ik heb alle kleine ukkies even laten zien wat mooi zitten is en hoe goed ik aan de riem kan dansen. Thuis doe ik het nog niet altijd goed, maar dat komt wel. Ik leer zat! Ik kan al de post van de voordeur naar de baasjes brengen.. Ik kan ook al mijn bal in hun handen afgeven, maar soms heb ik daar gewoon geen zin in. Kom ‘m maar lekker halen denk ik dan!

De sneeuw is trouwens ook echt geweldig! Vorig jaar heb ik dat natuurlijk ook al gezien, maar ja, wanneer sneeuwt het nou?! Het enige nadeel is dat ik er van die koude billen van krijg.. én dat de tennisballen in sneeuwballen veranderen, bah!

Na mijn examen hoop ik jullie te kunnen verheugen met mijn diploma.

Knuffels,

Djuna

Hoi! Ik ben Djuna en ik woon sinds 23 augustus bij Alex en Lisanne in Alphen. Ze waren toen pas net verhuisd.. wel een nachtje hadden ze er alleen geslapen toen ik de boel onveilig kwam maken. Maar ik heb het reuzeleuk bij Alex en Lisanne. Het zijn ontzettend lieve baasjes en het huisje is al echt van mij! De eerste tijd was wel even gek, want er veranderde constant van alles! Eerst woonden we op zolder, waar een lekker dakterras is, maar opeens gingen we meer naar beneden. Zo raar. En er waren telkens vreemde mannen over de vloer. Die kwamen dan met machines en apparaten. Vraag me niet wat ze deden, maar opeens was het allemaal over. Nu zijn Alex en Lisanne een beetje uitveranderd en is het rustig in huis. Lekker, hoewel ik wel van mensen houd!

Ik heb het heel erg naar mijn zin hier in Alphen. Hiervoor heb ik in Hoorn gewoond, vlakbij Alex’ moeder, maar daar zijn we eigenlijk sinds de eerste keer niet meer op visite geweest. Heel ongezellig dus. Ik word onwijs verwend, niet dat ik dat erg vind hoor! Ik heb m’n eigen bank in de woonkamer (maar soms is het wel zo gezellig om bij de baasjes te zitten en dan doe ik net of die bank niet bestaat..), ik had eerst een ligkussen, maar daar lig ik niet zo vaak meer op sinds ik een nieuwe mand heb gekregen van Monique! Nouja nieuw… Volgens Lisanne is de mand al vierdehands ofzo.. Ze had het erover dat er al heel veel hondjes in hadden geslapen. Misschien ligt-ie daarom wel zo lekker?! Sunny en Max, Dingo, Brenda en Tobi.. Ouwe Rex niet.. die was er te groot voor. Nou, ik vind hem heerlijk! En m’n deken erin ruikt naar het vrouwtje *heerlijk*! Die mand gaat overdag naar het kantoor en dan ’s avonds voor het slapen weer naar de slaapkamer.. Laat de baasjes maar sjouwen! Ze willen dat ik ’s nachts in de mand slaap, maar wat ze niet weten is dat ik net doe of ik slaap tot ik zeker weet dat zij liggen te slapen! Dan sluip ik er stiekem uit en ga ik naast het vrouwtje liggen. Dat is toch veel gezelliger! Bij de baas doe ik niet, van hem moet ik er weer uit… Heb ik even geluk dat het vrouwtje net als ik niet zo groot is, genoeg ruimte voor ons samen dus!

Ik heb ook een grote hobby: ballen. Groot of klein, hard of zacht. Het liefst tennisballen. En dat komt heel goed uit, want het vrouwtje tennist natuurlijk, dus die neemt af en toe wel eens een lekker oude bal mee.. Heerlijk. Laat mij maar rennen. Ik haal ze allemaal op! En ik breng ze zelfs netjes bij je terug. De baas heeft er nu iets nieuws op verzonnen. Hij werd er zelf zó moe van om mijn ballen de hele tijd weg te gooien, nu heeft hij zo’n rare stok gekocht.. Daarmee gooit hij de bal héél ver en kan ik er lekker achteraan racen! Dat is mijn lievelingsspelletje. Soms komen er alleen andere honden langs, die willen dan ook spelen met mijn bal. Dat vind ik helemaal niet leuk. Het is mijn bal en dat blijft het..

Fietsen is ook leuk! Met het vrouwtje ga ik vaak fietsen. Soms mag ik los en soms moet ik aan de lijn. Het ligt eraan waar we heengaan. Als er auto’s in de buurt zijn mag ik jammergenoeg niet los.. Maar dat vind ik ook niet erg, want die dingen zijn heel erg eng! Ik durfde eerst al amper bij de baasjes in de auto! Nu wel hoor! Geen probleem. We zijn zelfs al naar een ander land geweest. Daar waren we samen met Bella heen. Bella is mijn grote vriendin. Ze denkt alleen dat ze nog een baby is, heel irritant. Maar ze is wel lekker zacht en warm en dat vind ik het lekkerst!

Weet je wat ik ook heel erg leuk vind? Verstoppertje spelen! Ik ben hem wel altijd! Ik speel het het liefst met mijn vrouwtje. Ik ga ergens zitten, zij verstopt zich en ik ga haar zoeken. Nou, ik ben heus niet dom hoor! Ik heb na twee keer echt wel door waar zij zich het liefst verstopt! Hah, en zij maar denken dat ik niet weet waar ze zit.. Oké, soms weet ik het ook echt niet. Daar kan ik dus niet tegen. Dan hoor ik haar wel, ruik ik haar wel, maar vinden ho maar… Uit frustratie ga ik dan maar een beetje zielig jammeren, in de hoop dat ze zich gewonnen geeft. Maar dat doet ze niet zo vaak. Helaas.

Vandaag komt Bella voor een paar daagjes logeren heb ik gehoord. Dat wordt keten geblazen! Ik hoop maar dat de baasjes niet al te veel te doen hebben, want wij gaan er lekker voor zorgen dat ze mooi niets anders kunnen doen dan met ons spelen! Jeee! Kijk, hieronder liggen Bella en ik samen in de auto.

Ik vertel gauw meer over mijn avonturen bij Alex en Lisanne.. Nu ga ik lekker met balletjes spelen.

Met een pootje,

Djuna