L!zzzy’s Blog

Dit voorjaar was ons jaarlijkse wintersportuitje iets later dan normaal. Tenminste, normaliter gingen we midden januari, maar dat kwam misschien wel door de studerende meerderheid De samenstelling van de groep was nu iets anders dan voorheen: geen Duco, geen Gwen, geen Jorrit, geen Hanneke maar daarvoor in de plaats hadden we wel de vreugde om na lang zeuren Nanda toch mee te krijgen naar de sneeuw! *\o/* Elk nadeel heeft z’n voordeel en zo konden we nu vanwege de minder grote bezetting heerlijk met één auto én ook nog eens relaxt zitten.  Alhoewel we wel te veel hadden ingepakt (met name door de grote hoeveelheid boodschappen die we al hadden ingeslagen) en dus de sleetjes niet mee konden nemen :’(

Anyway, dit jaar ging de trip dus naar Thyon Les Collons in het Franstalige Valais in Zwitserland. We wilden wel weer eens wat anders na al die keren Frankrijk en door de late beslissing om toch nog weg te gaan was er niet al te veel meer dat nog betaalbaar was.. (volgend jaar dus weer iets eerder boeken).

Thyon Les Collons is op 1850m het middelste gedeelte van Thyon in Les 4 vallées (samen met Les Masses op 1600m en Thyon 2000). Het is alles behalve een dorpje: eigenlijk is het gewoon een straat met zowel aan de dal- als aan de bergkant appartementencomplexen en aan het eind van de straat een stoeltjeslift omhoog. We zaten lekker dichtbij de stoeltjeslift (dat heeft veel moeite gekost om uit te zoeken), maar voor de mogelijk geïnteresseerden: appartementencomplexen Maya, Horizon, Gentianes en Panorama zijn qua locatie het best.  Al zit je bij Maya wel héél dicht onder de stoeltjeslift en het geluid dat die poortjes in Les 4 vallées maken is echt niet om aan te horen!

Het gebied heeft meer dan 400km piste, wat de reden is dat we dat gebied wel eens wilden zien. Wij houden er toch wel van om lekkere tochten te maken en om aan het eind van de dag afgepeigerd terug te komen.. Nou, we hebben welgeteld 1 zeer lange tocht gemaakt, mede door het weer, maar vooral vanwege het feit dat het Printse-gebied (het kleine deel van Les 4 Vallées waar Thyon onderdeel van is) ontzettend veel sleepliften heeft! (Zowel pannetjes als ankers) Nu begrijpen de snowboarders dat dat gewoon een hel is! :S Dat betekent namelijk dat je aan het eind van de week een mega blauwe plek op je dijen hebt zitten… Nu zijn sleepliftjes geen probleem, als ze maar niet te lang zijn! En ja, dat was hier dus absoluut niet het geval! We hebben ons erover verbaasd dat op bepaalde plekken van die rot-ankerliften waren terwijl we langs een zwarte of rode piste omhoog werden getrokken… en dat voor stukken tot een kilometer (denk ik, het duurde in ieder geval heel lang). Ik kan met recht vertellen dat ik als goed getrainde sporter, die heel veel moet doen voor spierpijn, bij de sleeplift die we móesten nemen (samen met 3 andere sleepliften en een heel scala aan stoeltjes) om naar de andere kant van Les 4 Vallées te gaan, het gevoel had dat m’n hamstring zou scheuren. Mede hierdoor zagen we er steeds tegenop om die kant op te gaan. Behoorlijk jammer als je je bedenkt dat je omgerekend €280,- aan skipas hebt betaald..

Ook zoiets moois is dat ze dus die twee gebieden een aantal jaar geleden aan elkaar hebben gekoppeld onder het mom van: “Ja, nu hebben we een groot gebied en kunnen we nóg meer vangen voor die passen!” Maar ondertussen moet je om tussen de gebieden te cruisen óf op de heenweg óf op de terugweg een zogeheten skiroute nemen. Ik had hierover gelezen op de weblog van een of andere skiër en dat leek me wel wat. Het komt neer op gemarkeerd off-piste gaan en dat zou in principe natuurlijk best relaxt zijn, behalve dat het eigenlijk pure gemakzucht is van “de mensen van het gebied”.. Het scheelt ze een enorme berg aan prepareerwerk en ander onderhoud, maar ondertussen kunnen ze lekker veel adverteren met extra kilometers!

Anyway, die skiroutes zijn wel leuk, al weet je dus van tevoren niet waar je af gaat. Zo hebben we er een genomen die echt diep donker zwart was.. Met onwijs veel moguls en zo’n lange afdaling dat je er zelfs niet vanaf zou willen lopen, maar we hebben er ook een genomen die net een wandelpaadje leek! Wel heel leuk, dwars tussen de bomen, maar écht meer voor skiërs dan voor snowboarders.. omdat je het risico loopt te moeten steppen of lopen :S Maar mooi was het wel!

Nanda heeft als beginnend snowboarder de “princess-cursus” gedaan bij de ESS. Ze kreeg nagenoeg privéles voor de prijs van een groepsles, dus dat was wel chill! Ook een Nederlandse docent (heeft ook z’n voordelen), alleen vind ik het wel een beetje flauw dat ze geen medaille kreeg! Dat hoort toch bij de afsluiting van een ski-cursus (lees: snowboard)!?

In ieder geval hier nog even de plussen en minnen op een rijtje:

+ nog tot laat in het seizoen veel sneeuw door hoogte (3400m max.)
+ rijden door Duitsland ipv door Frankrijk: geen péages
+ 400km piste
+ leuk off-piste
+ groot snowpark

+/- skiroutes

- heel veel en heel lange sleepliftjes: hels voor snowboarders
- Zwitserland is megaduur in de voorziening
- dorpje is niet gezelllig: het is geen dorpje
- heel dure skipas door koppeling twee gebieden, die zo debiel gekoppeld zijn dat je het nauwelijks tot de andere kant van het gebied redt en weer terug
- autobahnvignet voor Zwitserland
- Zwitserse Franken ipv Euro’s.

Wij kwamen in ieder geval tot de conclusie dat het een mooi gebied is, maar dat wij er pas weer terug gaan als ze die sleepliften vervangen hebben door stoeltjes! Tenslotte betaal je je daar blauw voor!

Ik denk dat de kansloze nederlagen (nou ja, tot op zekere hoogte kansloos) me ervan hebben weerhouden om te bloggen over de competitie. Het is immers ook leuker om te kunnen vertellen hoe je mensen hebt ingemaakt en hoe teleurgesteld je tegenstanders waren na het verlies… maar tot nog toe hadden we daar geen last van. Tot afgelopen zondag! Zondag moesten we uit tegen Rapid 2, uit Hilversum. De club deelt met twee andere parken (o.a. de club van Martin Verkerk, Hilverheide) een immens park met 22 buitenbanen, die aangelegd zijn op zo’n manier dat wanneer je écht efficiënt banen had neergelegd je er wel 40 hadden kunnen maken… en ook nog eens een stuk of 8 binnenbanen.

We (althans, ik) wisten dat we hier punten moesten halen wilden we nog uitzicht hebben op handhaving. Als we hier te veel punten zouden laten liggen zou het gat met de nummer 6 wel eens groter kunnen worden, wat het onmogelijk maakt om nog een beetje op te klimmen in de lijst.

Het was nogal druilerig weer: koud, het regende en het ging later ook nog waaien :S maar het weerhield ons er niet van te starten met de singles. Jammergenoeg speelden Gordana en ik op banen die dusdanig ver van elkaar aflagen, dat je echt geen benul had van gebeurtenissen op de andere baan.. Ik vind het persoonlijk wel lekker om te weten hoe de ander gaat, om zo zelf een schepje bovenop m’n wedstrijd te doen, maar aan de andere kant is het ook wel prettig je alleen te focussen op je eigen potje. (Voor mij ook wel handig, want soms wil ik nog wel eens snel afgeleid zijn) Anywayz, mijn pot ging als een trein. Ik begon erg lekker en kon binnen no-time 4-1 voor maken. Die ene game verlies deed wel even mijn gevoel en aandacht verslappen, want ik had het gevoel niet meer te kunnen tennissen… Maar m’n sneltrein ging weer door en ik kon m’n wedstrijd, mede dankzij de grote hoeveelheid dubbele fouten van mijn tegenstandster, netjes met 6-1 6-1 binnentrekken. Ondertussen stond Gordana ook naast mijn baan, maar die bleken gestopt te zijn vanwege de regen. Ze stond 3-6 0-1 achter, maar won door een veranderde tactiek de wedstrijd met 3-6 6-2 6-1 (of 0?) Zo kon na de damessingles onze dag eigenlijk al niet meer stuk! We hadden immers dezelfde hoeveelheid punten als we ooit op een dag hadden gehaald én we stonden voor!

De herensingles waren berespannend! Karim kon uiteindelijk de tiebreak van de eerste set niet winnen van een jongen die heel erg vast was en weinig fouten maakte. Maar zijn hoge, diepe ballen deden Karim in de tweede set de das om en werd het 2-6.. Erik had de eerste set naar eigen zeggen slecht gespeeld en stond in de tweede set wel voor toen ik bij hem kwam kijken. Een heleboel mooie punten en het goede serveerwerk zorgde ervoor dat hij de set met de tiebreak won! Ook in de derde set stond hij 4-1 voor.. maar toen gebeurde er iets en verloor hij jammerlijk alsnog de derde set met 4-6!

De damesdubbel was – al zeg ik het zelf – een rare wedstrijd, want we konden in het begin helemaal niet in ons spel komen. Na dik achter te hebben gestaan en ook weer 5-4 voor, maar 5-6 achter werd het 11-9 voor ons in de tiebreak. Toen besloten we maar wat aggressiever te spelen en dat hielp! De dames deden geen pukkel aan het net, kwamen er niet tussen en passeerden ook niet… wat mooi aan hun verlies heeft bijgedragen: wij konden alles mooi aan het net afmaken! De tweede set hebben ze dan ook maar een paar puntjes gemaakt, het werd 6-0!

De heren maakten er weer een monsterlijk spannende pot van! Zelf hebben wij pas halverwege de set wat kunnen zien, maar het was genieten! Guidi en Karim wonnen de eerste set vrij dik, maar verloren de tweede set. In de derde set ging het steeds gelijk op tot een van de jongens zijn service verloor en we telkens tegen een achterstand aankeken… Op 4-5 kregen de tegenstanders een heel scala aan matchpoints (6 ofzo), maar wij wonnen uiteindelijk toch de game, met twee meesterlijke passeerballen van Guidi! Ook deze wedstrijd moest in een tiebreak worden beslist. Weer waren er matchpoints, alleen nu voor ons, maar ook die werden niet benut.. Uiteindelijk verloren onze jongens de wedstrijd met 12-10 in de tiebreak…

Ondertussen was alleen wel al besloten dat de tweede mix door de tegenstanders zou worden opgegeven, aangezien de dame uiteten moest met haar vriendje en ze nog een half uur moest fietsen en douchen en blablabla.. Al met al was er maar 45minuten voor een potje tennis over en aangezien zij een combi van 4/5 hadden en Erik en Gordana 6/7 zijn en ze niet halverwege wilden opgeven aangezien ze dan een 7.5 erbij zouden krijgen, hebben ze het bij voorbaat al opgegeven. Maar, ik denk dat wij die mix sowieso hadden gewonnen

Guidi en ik gingen uiteindelijk om half 8 ofzo de baan pas op. Door al die lange potten hebben we helemaal niets gehad aan twee banen de hele dag. Maar het was koud, we hadden geen zin meer en we hadden trek in wat eten Dan maar rap de baan op en er proberen een snelle pot van te maken… Dat deden we! We speelden heel goed! Ik heb zowaar geen een servicegame ingeleverd *schouderklopje* en Guidi was lekker scherp aan het net. Het werd 6-2 6-3.

Dus, de eerste winst is in de pocket! En nog mooier, Tie Breakers had met 8-0 van Chip & Charge verloren, dus nu staan we gelijk! En maar 1 punt van de nummer 5 af… Zo is het nog niet gedaan met ons, want wij moeten nog tegen de laatste (volgende week) en nog tegen de twee die direct boven en gelijk met ons staan!

Nu maar hopen dat ik een paar invallers kan vinden om ons aan die winst te helpen!

Zondag, 10u De Meent 1 – Amstelland 2 (in Bussum, dus wie daar in de buurt is… aanmoediging hebben we nodig!)

Rijverbod voor jongeren…

Vandaag viel mijn oog op het volgende artikel op nu.nl “Rijverbod voor jongeren”

Deze meneer hoogleraar verkeersveiligheid is van mening dat jongeren tot 24 jaar niet ‘s avonds of ‘s achts mogen rijden. Deze maatregel moet ervoor zorgen dat er minder verkeersdoden vallen. Want ja, het zijn natuurlijk altijd de jongeren die dodelijke ongevallen veroorzaken!

Ik vind dit zo’n hypocriete maatregel! Dit is echt weer iets voor het betuttelende klimaat waarin wij in Nederland leven. Waarom een avondklok voor rijdende jongeren?? Waarschijnlijk heeft dit te maken met het alcoholgebruik: jongeren zijn natuurlijk altijd ‘s avonds onder invloed van alcohol en zijn daardoor gevaarlijke verkeersdeelnemers… Maar als de mensen die dit soort maatregelen willen hebben even goed nadenken moeten zij toch ook echt tot de conclusie komen dat het niet alleen de jongeren
zijn die brokken maken, maar ook vooral de “ouderen” en dan met name de “welgestelden”!

Hoe vaak ik in de omgeving Amstelveen wel niet gezien heb dat mensen met een paar glazen – of meer – in de auto stappen, na gezellig een terrasje te hebben gepakt! Het gaat dan met name om de mensen in de categorie rond 50 jaar. In Amstelveen zijn het toch vooral mensen bij wie het geld af en toe – maar niet te vaak – mag rollen en niet de jongeren..

Is het niet zo dat het vaak de jongeren zijn die overlijden door toedoen van een dronken 50+er? Dat zou ik nou wel eens willen weten…

En in plaats van een stom rijverbod kunnen ze veel beter in alle auto’s een alcoholslot gooien! Dan sla je heel veel vliegen in één klap: niemand kan meer dronken achter het stuur! Maar ik zou beginnen met een supersterke campagne verzinnen… en trouwens, een daling van verkeersdoden van 1200 naar 800 per jaar in tien jaar is toch al prima… als dat doorgezet wordt zijn we over 20 jaar verkeersdodenloos!

En of dat is wat we willen… Want zoals het nu gaat ruimen de potentiële boomklevertjes zichzelf toch op! Zolang ze er geen anderen bij betrekken gaat het nu prima.

Tweede paasdag betekende voor ons tennissers de start van de competitie. Om 8.30 moesten wij dan ook thuis aantreden tegen mijn teamgenoten van vorig jaar. Erg jammer, want ik wist vantevoren dat we daar maar bar weinig kans tegen zouden maken. En zo’n voorgevoel beïnvloedt toch de speeldag

Gordana en ik konden het spits afbijten, tegen de twee nieuwe dames van Chip & Charge 2, die ik dus niet kende.. Ik vind het altijd prettig spelen tegen mensen van wie je helemaal niets weet, omdat je dan niet vooraf al met het gevoel van “ik mag dit niet verliezen” loopt. Mijn start was super: ik vloog uit de startblokken naar een 5-0 voorsprong en kreeg ook een setpoint, maar benutte die helaas niet. Op 5-1 gebeurde dit weer en op 5-2 ook! Een typisch inkakmomentje… Gelukkig kon ik de set met 6-3 dan toch echt afmaken. De tweede set begon weer super, maar kreeg ik het gebrek aan zelfvertrouwen al op 3-0. Mijn tegenstandster kon terugkomen naar 3-2, nadat ik had verzuimd op 3-0 en 40-0 voor, de service van mijn tegenstandster te breken. Maar dit keer duurde het inkakmoment niet zo
lang en kon ik de wedstrijd met 6-2 naar me toe trekken. Gordana ging niet zo lekker zei ze zelf en benutte niet de mogelijkheid om haar tegenstandster van voren naar achteren te laten lopen…

De heren hadden naar mijn idee van tevoren niet erg veel in te brengen. Ik had goed ingeschat dat Lucas en Folkert zouden singelen en was ervan overtuigd dat Karim tegen Lucas meer kans zou maken dan tegen Folkert, maar dit was niet het geval. De tweede set werd nog redelijk spannend, maar Lucas was te degelijk om er doorheen te bijten. Bovendien liep Karim’s service niet. Ook Erik had weinig in te brengen tegen Folkert. Eigenlijk ging het bij Erik pas de laatste twee games beter… De damesdubbel was dramatisch! Zowel wij als de tegenstandsters speelden behoorlijk bagger. Ik serveerde beroerd, Gordana ook en er was nog niet echt sprake van samenwerking. Wat dat betreft was het een typische eerste speeldag!

De herendubbel was stukken beter dan de damesdubbel! Jammergenoeg konden Karim en Erik niet een setje afsnoepen van Luuk en Folkert.

De mixes waren weer een stuk beter dan de dubbels. Karim en ik kwamen wel al snel met 4-0 achter, maar konden terugkomen tot 4-3, maar daarna ging het weer even wat minder. In de tweede set ging het precies hetzelfde, maar konden we nog van 5-1 met een matchpoint tegen naar 5-4 terugkomen… Bijna 5-5, maar toch was het niet genoeg. Maar op zich hebben we niet slecht gespeeld. We misten alleen de scherpte.. maar dat komt hopelijk nog

Erik en Gordana hadden een vergelijkbare wedstrijd, 6-2 6-4. Zij hoefden alleen in de tweede set geen 4-0 goed te maken, maar stonden de hele tijd voor in de tweede set, tot 4-3, toen draaide de boel om en konden ze op 5-4 tegen ook het verlies niet meer voorkomen..

Al met al was het een teleurstellende, maar ook enigszins verwachte dag.. Vorig jaar was ik de enige die z’n single verloor, maar nu heb ik het omgedraaid en was ik de enige die hem won. Aan het eind van de dag – wij waren al om half 5 klaar!! – was het uitgestorven op het park. Er waren nauwelijks toeschouwers, bijna geen teams die meer erugkwamen om te borrelen… beetje jammer, want het was zulk lekker weer!

Volgende week moeten wij uit naar Woerden. Die zijn ook wel redelijk sterk, maar we doen ons best!

en dan is het ein-de-lijk zover! Natuurlijk bedoel ik de competitie! Ook dit jaar weer bij een nieuwe club… tja, ik ben een beetje een clubhopper geworden Nee, hopelijk blijf ik hier voorlopig nog even hangen!

Anywayz, mijn team van dit jaar bestaat uit mijzelf en vier knotsgekke clubgenoten Of we er wat van gaan bakken dit jaar zullen we wel zien, maar het gaat in ieder geval reuzegezellig worden! Allereerst bestaat ons team uit twee dames. Dus voor onze tegenstanders: schrijf die damesdubbel maar alvast op het wedstrijdformulier Maar wees op je hoede! Mijn dubbelpartner is Gordana Tomazovic, een talent(je) dat pas 3 (!!) jaar tennist! Tennissen doet ze wel heel veel in de week, maar zit daarnaast ook nog op het KKC in 4gym…
Dan de heren: Kopman is uiteraard Guidi Weijel, student geneeskunde en speelt ook nog bij Pinoké… Als tweede heer hebben we Karim Moussa, ook KKC’er en komt bij Amstelpark vandaan. Karim is een op en top wedstrijdspeler en absoluut niet vies van een trucje met de bal! Tot slot is er Erik Hendrikson… ik zal maar niet linken naar de pagina die ik van Erik vond… waarschijnlijk zijn allereerste webpagina ooit .. Ook Erik zit nog op het KKC en doet dit jaar examen gymnasium. Af en toe heeft hij geen zin meer in tennis, maar gelukkig kun je dan nog op een terrasje wat drinken!

Wat we gaan klaarspelen dit jaar zullen we wel zien. Helaas voor ons hebben we als eerste tegenstander mijn team van vorig jaar hopelijk kunnen we wat puntjes van ze afsnoepen, maar als we niet te hoog inzetten kan het alleen maar meezitten! Verder hebben we niet echt bekenden tegen ons.. alleen in het team van TieBreakers zit iemand die ik ken en natuurlijk hebben we het uit/thuisje tegen Aemstelburgh! Met Andrea en Petra

Maandag (tweede paasdag) beginnen we, om 9uur starten we met de damessingles. Dus hopen op mooi weer!